ตอน ตัดใจเถอะนะ

                แสงแดดยามรุ่งอรุณสาดส่องมาที่หน้าสถานีรถไฟซึ่งคลาคล่ำไปด้วยผู้คน ท่ามกลางผู้คนมากมาย มีสุนัขแก่ตัวหนึ่งนั่งอยู่ที่ปากทางเข้าเหมือนรอคอยใครบางคน

                ถัดไปไม่ไกลพวกคิดดีที่ใช้เส้นทางนี้เดินทางไปโรงเรียนก็เดินผ่านมา แบงค์เป็นคนชวนให้เพื่อนๆ หันไปดูสุนัขตัวนั้น “ดูหมาแก่นั่นสิ ท่าทางเหมือนใกล้จะตายเลย”